PAROCHIEGESCHIEDENISSEN (39)

door LUCAS VAN ELDEN

KLOPJES

We gaan het eens hebben over Klopjes. "Klopjes???"
Ja, Klopjes! En daarvoor gaan we ver terug in de tijd; de "pre-parochietijd" om het zo maar te noemen. We gaan naar de periode toen het openbaar belijden van het Rooms-katholieke geloof in het Nederlandse gedeelte van ons parochiegebied verboden was, dit was van ongeveer 1590 tot 1795.
We horen U denken: "Het Nederlandse gedeelte van ons parochiegebied?" Even een korte uitleg.
Het gebied ten noorden van de Huissense dijk, tegenwoordig de wijken 't Duifje, Eimersweide, Holthuizen, Oost- en West Malburgen en Vredenburg behoorden tot Het Pruisische Rijk (Duitsland), hier was het Rooms-katholieke geloof wel toegestaan. De inwoners van dit gebied kerkten vooral in de stadskerk van Huissen, waartoe dit gebied behoorde. Het overige gebied (alles ten zuiden van de Huissense- en Drielse dijk en de polder Meinerswijk met De Praest) behoorde tot de Republiek der Nederlanden (Nederland). In dit gebied was het dus niet mogelijk om naar een Rooms-katholieke kerk te gaan. Toch gingen de mensen in dit gebied naar de kerk. Er werd namelijk "stiekem" gekerkt in zogenaamde schuil- of schuurkerken. Een van die locaties waar de Heilige Mis "stiekem" werd opgedragen was de boerderij Elderhof.
Om de mensen in dit gebied te waarschuwen, dat er een kerkdienst zou worden gehouden, werd er gebruik gemaakt van Klopjes. Deze Klopjes waren met name ongehuwde vrouwen, die alle katholieke huizen langs gingen en de bewoners, door middel van klopjes attendeerden op de kerkdienst. Doordat deze Klopjes een belangrijke schakel vormden binnen de katholieke geloofsgemeenschap, namen ze ook allerlei zorgende taken op zich. Met name de zorg voor ouderen en hulpbehoevenden geloofsgenoten. Kortom, de Klopjes waren ook een soort 17
de/18de eeuwse thuiszorg.


2004-2014 Lucas van Elden, Arnhem.